Hayat Bağı

0

BİZİ HAYATA BAĞLAYAN NEDİR?

Hayat yolculuğunda bunca bilinmeze, yoksunluğa, yoksulluğa, varlığa, kalabalığa ya da yalnızlığa rağmen bizi hayata bağlayan nedir?

Ailemiz mi, arkadaşlarımız mı, sevdiklerimiz mi, nefretlerimiz mi? İşimiz mi?

Hiç biri, 
Çünkü biz biliyoruz ki onlar bir gün bizi terk etmek zorunda kalacak.
Şu halde ömür her an tükenen tereke gibi avucumuzdan akıp gittiğini bile bile bizi hayata bağlayan nedir?

Bilmediğimiz o kadar çok soru var ki hayata dair ve bizi ona bağlayan ve sonunda bileceğimizi ümit ettiğimiz o kadar çok “ bilinmez var ki bilinmeye değer.
Hayat sonsuzluğa uzanan bir tünelin içinde sayısız kombinasyonlarıyla karşımıza çıkan bir yolculuk.


Sonsuz yönlü, sonsuz boyutlu, her gün yeniden kurgulanan açılan, kapanan, daralan, genişleyen kapıların bulunduğu, sonsuzluk içinde yol alan bir gemi.


Yeni doğan bir bebeği ya da oyun oynayan çocukları hiç gözlemlediniz mi?
Bıkmadan usanmadan her an yeni bir şeyi öğrenmek, yeni bir şeylerle meşgul olma çabasını farkettiniz mi?

Onların bitmek bilmeyen bir enerji ile sürekli çevresinde olup bitenlerle ilgili bir şeyler öğrenme ve onlara dokunma öğrenme neşesinin farkına vardınız mı?

Olmadık hayalleriyle ve yaramazlıklarıyla hayata bizden farklı bakan afacanları hiç düşündünüz mü?

Yolculuklarının daha başında “sefere" çıkmanın heyecanını dolu dolu yaşayan, öğrenmenin, çevresinde olup bitenleri bilerek ya da bilmeyerek öğrenmenin hazzını yaşayan çocukların yerine kendiniz
koydunuz mu?

Çocukların hayat neşesi bizi şaşırtabilir. Çünkü onlar için dünya bir oyun ve eğlenceden ibaret.

Zaten öyle değil midir?

Düştüğü için oyun oynamaktan vazgeçen, korktuğu için oyundan kaçan, oyuncağı elinden alındığında ağlamasını sonsuza dek sürdürenini de görmedim.

Neşelerinden hiçbir şey kaybetmeden devam ederler. Çünkü oynadıkları oyuna kendilerince bir anlam vermişlerdir.

Hayata neşe veren şey, onu anlamanın ve anlamlandırmanın hazzına varma halidir.

Hayata kendince anlam yükleyen insan, yolculuğunu sürdürmeye devam eder. Pes etmez, son nefesine kadar kendisine sunulanla birlikte yürümeye çalışır.

Zaman içindeki yolculuğumuzun her saniyesi bize her seferinde “sihirli bir sofra” gibi yeni yeni lezzetler sunar.

Aklınıza gelen ve sonrasında gelmeyen yeni şeyler. Düşünen insan için her saniye bu yolculuğun farklı sürprizleri vardır.

İnsan içinde bulunduğu anın sonrasında karşısına ne çıkacağının cevabına aradığı kadar, ulaşmaya
çalıştığı hedeflere koşarken, ona ulaştığının hayalini yaşadığı kadar bağlı hayata.

Mümin insan için bu hayatın geçiciliği ve sonrasında yeniden doğacağını bilmenin verdiği özgüven “yaşamanın” özgüvenidir.

O, hem hayata bağlı, hem onun oyun ve eğlenceden ibaret olduğunu bilerek yeni ve farklı milyonlarca alternatifi olduğunu bilme haliyle yaşar.

Bilir ki bu dünya sadece geçici bir misafir hanedir. Zaman yolculuğunun belki de bir mola için duraksadığı bir mekândır.

Hayat onun için sonsuzluğa uzanan zaman yolcluğunda gemidir. Nefes aldığı her anı kavramak ve hikmetini düşünmek ister.
Bir çocuk gibidir, merakla, neşeyle oyunun içinde kalır. Bilmediğini öğrenme çabası onu bir yandan olgunlaştırırken diğer yandan bilgeleştirir. Diğer yandan içindeki “meraklı çocuğun” öğrenme ve anlama çabasıyla sürekli çabalar.

O bilir ki “iki günü eşit olan ziyandadır”. Sonsuzluğa giden yolculuğunda panayırdaki çocuklar gibi ruh dünyasını zengileştirmeye çalışır.
Düşünmeyi öğrenir, görünenin ötesinde olan biten sorularına cevap arar.

Hikmeti ararken hem içimizde hem de dışında olduğumuzu farketmeye başladığmız zaman “insan" olma yolunda adım adım ilerlediğimizi de anlarız.

Yunus ne güzel söylemiş “aşıklar ölmez, ölen hayvan imiş”.
İnsan ölmez. Sonlu bir varlık da değildir. İnsan sadece et ve kemikten ibaret bir varlık olsaydı eğer, zaman yolculuğu da bu kadar anlamlı da olmayacaktı.

Bizi hayata bağlayan şey rolümüz, onu anlamını arama çabamız. Anlamı her bulduğumuzda 
karşımıza çıkan yeni bir mana kapısı.

Bizi hayata bağlayan şey, yolculuğun akışı. Bir saniye sonrasında ne olacağına, geçmişte ne olduğuna verdiğimiz anlam.


Bizi hayata bağlayan şey “Bizim hayata verdiğimiz anlam, bu anlamı kavrama sürecindeki anlık akış..

Bizi hayata bağlayan şey, “Dün dünle geçti can cağızım, artık yeni şeyler söylemek lazım” sözünün hikmetindeki “yeni şey", “hikmet aşkı", "arayışımız”.


Gerçekten de sizi hayata bağlayan nedir?

Daha fazla ifade göster